ΝΕΕΣ ΚΑΙ ΝΕΟΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΝΕΕΣ ΚΑΙ ΝΕΟΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Τρίτη, 20 Ιουλίου 2010

ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Τριάντα έξι χρόνια μετά το έγκλημα της χούντας κατά του Μακάριου και την τουρκική εισβολή ο αγώνας για την επανένωση της Κύπρου δεν σβήνει.

Είμαστε στο πλευρό του Κυπριακού λαού και του προέδρου Δημήτρη Χριστόφια που ηγείται, με υπευθυνότητα και ρεαλισμό, του αγώνα για δίκαιη, για όλους τους Κύπριους, λύση. Τώρα απαιτείται πραγματική ενότητα και η δημοκρατική υπευθυνότητα όλων._

Αθήνα, 20/7/10

Το γραφείο τύπου της Δημοκρατικής Αριστεράς

Σάββατο, 17 Ιουλίου 2010

Δήλωση στήρηξης της Δημοκρατικής Αριστεράς από 224 ενεργούς πολίτες,ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών

Εκφράζουμε την υποστήριξή μας στη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ και ευχόμαστε επιτυχία στη μεγάλη προσπάθεια που ξεκινάει.

Μέσα στην πολύπλευρη κρίση οικονομική, κοινωνική αλλά και κρίση αξιών και ηθικής που βιώνει η χώρα μας, η «Δημοκρατική Αριστερά», ένα κόμμα σύγχρονο, ευρωπαϊκό, δημοκρατικό και ανανεωτικό, μπορεί να δώσει με τις ιδέες, τις προτάσεις και τους αγώνες της, μια νέα ελπίδα στους Έλληνες και στις Ελληνίδες

Παρασκευή, 16 Ιουλίου 2010

Σχετικά με την παιδεία

Ξεφυλλίζοντας το περιοδικό "Πρόσωπο" έπεσα τυχαία σε ένα άρθρο που αναφερόταν στο 20ο Συνέδριο Παραγωγικής Μάθησης που έλαβε χώρα πρόσφατα στο Βουκουρέστι με τη συμμετοχή μεταξύ άλλων χωρών και της Ελλάδας.

Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

Ένα κόμμα των μελών, ένα κόμμα με μέλλον

Οι υπογράφοντες αυτό το άρθρο ξεκινήσαμε έναν μακρύ διαδικτυακό διάλογο για την συγγραφή του χρησιμοποιώντας, αν όχι όλα, τα περισσότερα προσφερόμενα τεχνολογικά μέσα που μπορεί να κατέχει ένας μέσος πολίτης έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού μας δύο βασικούς στόχους. Ο πρώτος είναι ο προφανής. Να καταφέρουμε να αναπτύξουμε μια όσο το δυνατόν περισσότερο ολοκληρωμένη αλλά κυρίως φρέσκια οργανωτική πρόταση για την δομή και λειτουργία του κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς (ΔΑ). Ο δεύτερος σκοπός αποτέλεσε ταυτόχρονα και ένα πείραμα στον τρόπο εργασίας μας. Θέλαμε βιωματικά να δοκιμάσουμε κατά πόσο η τεχνολογία και εν προκειμένω το διαδίκτυο μπορεί να καλύψει την υπαρκτή - χωροταξική - απόσταση που μας χωρίζει και να γεφυρώσει τις πολιτικές μας διαφωνίες. Σε αυτό το άρθρο θα υποστηρίξουμε μέχρι εμμονής το αξίωμα ότι ζητήματα λειτουργίας και οργάνωσης δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι μια καθαρά εσωτερική υπόθεση - τουναντίον - ο τρόπος που δομούμε το κόμμα αντικατοπτρίζει τον τρόπο που επιθυμούμε να οργανωθεί η κοινωνία, χωρίς όμως να οδηγηθούμε σε περιχαράκωση, αποφεύγοντας την επαφή με ευρύτερες διεργασίες σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Νέοι και Δημοκράτες Αριστεροί. Ε και λοιπόν; ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Με αφορμή την προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για τα δικαιώματα των Νέων οι Νέοι και Νέες της Δημοκρατικής Αριστεράς εξέδωσαν την παρακάτω ανακοίνωση:

"Δεν είναι εύκολο μέσα σε μία σελίδα να γραφτεί τι ακριβώς ζητάμε ως νέοι και νέες του ευρύτερου προοδευτικού χώρου, ως νέοι και νέες της Δημοκρατικής Αριστεράς. Με σιγουριά όμως ξέρουμε τι είναι αυτά που δεν ζητάμε. Και σίγουρα δεν ζητάμε κανενός είδους αγιοποίηση, κανένα διαπιστευτήριο για την αγνότητα μας, καμία βεβαίωση ότι είμαστε η μόνη δύναμη αλλαγής. Αν μπορούσαμε τεχνητά να διαχωρίσουμε την όλο και πιο σύνθετη πραγματικότητα σε τρεις και έναν τομείς, την προσωπική ζωή, την εκπαίδευση, την εργασία και τον στρατό για τους νέους άντρες, με σιγουριά μπορούμε να διατυπώσουμε αυτά που δεν μας αρέσουν. Και αυτά που δεν μας αρέσουν, είναι αυτά που θέλουμε να αλλάξουμε.

Για εμάς, οι διαπροσωπικές σχέσεις των νέων εξακολουθούν να αποτελούν εξαιρετικά επίκαιρο πολιτικό ζήτημα. Πιστεύουμε πως «το προσωπικό είναι πολιτικό» και συνομιλούμε με την πλούσια παρακαταθήκη του φεμινιστικού κινήματος της δεκαετίας του ’70 και του ’80. Παράλληλα, επεκτείνουμε τους προβληματισμούς μας από τις γυναίκες στο φύλο, στις σχέσεις, δηλαδή, νέων ανδρών και γυναικών. Στις αγωνίες όσων μαθητών και φοιτητών δεν θέλουν να συμπεριφέρονται ως ’γαλάζια αγοράκια’, όπως λέει και ο Τζίμης Πανούσης. Στα αγόρια και τα κορίτσια, ντόπια ή παιδιά μεταναστών, που πέφτουν θύματα λεκτικής ή και σωματικής βίας. Επίσης, δεν αγνοούμε τη σημασία του ίντερνετ για τους νέους ως μέσου να ξεπεράσουν τη μοναξιά τους. Διεκδικούμε δωρεάν πρόσβαση σε όλους τους νέους στο γρήγορο διαδίκτυο. Παράλληλα, αναγνωρίζουμε τους κινδύνους που συχνά το σερφάρισμα ελλοχεύει. Φαινόμενα, όπως το cyber-bullying ή η καταγραφή προσωπικών δεδομένων, αποτελούν πολύ σημαντικά πολιτικά ζητήματα για εμάς, που χρήζουν συλλογικής αντιμετώπισης.

Ούτε και στην εκπαίδευση τα πράγματα είναι όπως τα ονειρευόμαστε. Θέλουμε να αλλάξει το σύστημα, που από πολύ νωρίς μας βάζει σε διαδικασίες μιας άγονης βαθμοθηρικής αντιπαλότητας, όπου βλέπουμε τον συμμαθητή μας σαν ανταγωνιστή και όχι ως έναν άνθρωπο με τον οποίο μπορούμε μέσα από τη συνεργασία να δημιουργήσουμε συνθέτοντας τις ανησυχίες μας. Απορρίπτουμε τα σχολεία πολλαπλών ταχυτήτων, που δημιουργούν διαχωρισμούς που δεν προσπαθούν να αναδείξουν τα ιδιαίτερα ταλέντα μας. Ενοχλούμαστε που ένα μέτριο σχολείο το οποίο λογοδοτεί σε μια πεπαλαιωμένη ιεραρχία θα μας οδηγήσει σε ένα εξ ίσου μέτριο πανεπιστήμιο. Σε ένα πανεπιστήμιο που λειτουργεί αυθαίρετα και όχι αυτόνομα, που φροντίζει για την αναπαραγωγή του και όχι για την παραγωγή γνώσης, που ακόμα και οι ελάχιστοι του πόροι κατασπαταλώνται σε δραστηριότητες πέρα της διδασκαλίας και της έρευνας. Θέλουμε δημόσια, διαπολιτισμική εκπαίδευση, απαλλαγμένη από αυταρχισμό, σε όλες τις βαθμίδες. Ζητάμε να χρηματοδοτείται γενναία, αλλά ταυτόχρονα να υπόκειται σε μηχανισμούς αξιολόγησης που θα αντιμετωπίσουν φαινόμενα ασυδοσίας, τα οποία δυστυχώς έχουν γιγαντωθεί στα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Η αξιολόγηση αυτή απαιτούμε να στηρίζεται σε ακαδημαϊκά και όχι σε κριτήρια της αγοράς. Επίσης, θα πρέπει να εμπλέκει άμεσα όλους τους φορείς, διδάσκοντες, μαθητές, φοιτητές και γονείς, να ενέχει το στοιχείο της αυτοαξιολόγησης και να μην πραγματοποιείται από γκρίζους γραφειοκράτες. Απαιτούμε την ενίσχυση της κινητικότητας των φοιτητών σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο με ριζική αύξηση των υποτροφιών. Είναι απαραίτητη η ενθάρρυνση των νέων που πραγματοποιούν μέρος των σπουδών τους στο εξωτερικό να συνεργάζονται με φορείς στην Ελλάδα, μεταλαμπαδεύοντας τις εμπειρίες που απέκτησαν.

Ασφαλώς, μία από τις βασικές αγωνίες των νέων σήμερα είναι το επαγγελματικό τους μέλλον. Τα τελευταία χρόνια τροποποιείται καθολικά το τοπίο στην αγορά εργασίας, όπου έχει γιγαντωθεί η ανασφάλιστη εργασία των νέων με εξαντλητικά ωράρια και χαμηλούς μισθούς. Η εργασία από πηγή δημιουργίας γίνεται βάρος. Οι συνθήκες εργασιακής επισφάλειας αποτελούν γενικευμένο φαινόμενο, που δεν αγγίζει μόνο τα παιδιά από τα κατώτερα στρώματα, τις νέες γυναίκες ή τους νεαρούς μετανάστες, αλλά και τα παιδιά μικροαστικών και μεσοαστικών οικογενειών. Στη νέα ασφαλιστική πραγματικότητα το κόστος της ασφάλισης μετακυλύεται συνολικά στους νέους εργαζόμενους, ενώ ταυτόχρονα αυξάνονται τα όρια ηλικίας κατοχύρωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος, γεγονός που εντείνει την εκμετάλλευση. Αγωνιζόμαστε για μια μεικτή οικονομία, όπου το κράτος θα εγγυάται τα εργασιακά και τα επαγγελματικά δικαιώματα όλων των εργαζομένων. Παράλληλα, πιστεύουμε ότι το δημόσιο δεν μπορεί να αποτελεί το μεγάλο χωνευτήρι για όλους, αλλά πρέπει να ενθαρρυνθεί η καινοτομία και η νεανική επιχειρηματικότητα. Επίσης, θεωρούμε ότι όλοι οι πολίτες πρέπει να λειτουργούμε πιο συστηματικά ως συνειδητοί καταναλωτές, αποφεύγοντας τα προϊόντα των εταιριών που δεν σέβονται το περιβάλλον και τα δικαιώματα των εργαζομένων, ιδίως όσων επιβάλλουν καθεστώς εργασιακής επισφάλειας. Επιθυμούμε να καταπολεμήσουμε την προκλητική ακρίβεια και ταυτόχρονα να επιβαρύνουμε το περιβάλλον όσο το δυνατόν λιγότερο με θεσμούς, όπως τα χαριστικά παζάρια, όπου ανταλλάσουμε αντικείμενα που πλέον δεν μας χρειάζονται. Χωρίς να γινόμαστε ασκητές, αγαπάμε την απλότητα και αξιοποιούμε πρακτικές που προάγουν τη συλλογικότητα: προτιμούμε το ποδήλατο, τα μαζικά μέσα μεταφοράς και ιδίως το τρένο, πειραματιζόμαστε με προγράμματα φιλοξενίας μέσω Διαδικτύου, όπως το couch surfing.

Τέλος, ακόμη και αν στρατηγικός μας στόχος - για να μιλήσουμε και με όρους στρατού - είναι η κατάργηση του, κάτι που θεωρούμε εφικτό ακόμη και βραχυπρόθεσμα, ο στρατός αποτελεί μια πραγματικότητα για τους νέους της χώρας. Σαφέστατα και υποστηρίζουμε τη θεσμική αναγνώριση των μορφών εναλλακτικής θητείας ως ισάξιες και ισόχρονες με αυτήν. Επιπλέον, διεκδικούμε την κατάταξη σε σώματα σχετικά με την ειδικότητα μας και τα ταλέντα μας και την μέσα στον στρατό ύπαρξη εκπαιδευτικών δομών, που σαν δείγμα αλληλεγγύης θα μπορούν να διαμορφώνονται από ειδικευμένους συν-στρατιώτες μας και θα έρχονται να καλύψουν κενά και ανησυχίες μας.

Μας πήρε περισσότερο από την μία σελίδα που μας ζητήθηκε για να παραθέσουμε σε πολύ γενικές γραμμές τους στόχους μας και να περιγράψουμε τι ονειρευόμαστε όσο πιο συμπυκνωμένα γίνεται. Σίγουρα υπάρχουν πολλά κενά και ελλείψεις. Κεντρικό ζήτημα για εμάς παραμένει το πώς. Και πάνω σε αυτό το πως πρέπει να συζητήσουμε με την κοινωνία βασικό συμμέτοχο αρωγό και εμάς ενεργό ακροατή."

Νέοι και Νέες της Δημοκρατικής Αριστεράς

Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2010

Η πρώτη σύσκεψη των νέων της Δημοκρατικής Αριστεράς


Εμείς, οι νέες και οι νέοι της Δημοκρατικής Αριστεράς σας καλούμε στην πρώτη μας συζήτηση το ερχόμενο Σάββατο 10/7 και ώρα 6:30 στα γραφεία του κόμματος μας(Πλατεία Βικτωρίας 5,5ος όροφος).Είναι ευπρόσδεκτοι όλοι!Μέλη,φίλοι ή απλά περίεργοι!Απαραίτητη προϋπόθεση να φέρετε μαζί σας τις απόψεις και να είστε κεφάτοι!
Σας περιμένουμε.

Τετάρτη, 7 Ιουλίου 2010

Ο Γρηγόρης Ψαριανός μιλάει στην Ανανεωτική Αποψη

Ε.Π.: Τι σας έκανε να ταυτιστείτε με τους αποχωρήσαντες από την Κ.Ο.(Κοινοβουλευτική Ομάδα) του ΣΎΡΙΖΑ και όχι με τους εναπομείναντες;

Γρ.Ψ.: Εμένα προσωπικά. (και να κοπούν οι πληθυντικοί).. Ξερετε, δεν ήμουν στο ΣΥΝ(Συνασπισμό) έτσι και αλλιώς,δεν ανήκα σε καμία συνιστώσα ως γνωστόν και σε καμία τάση του ΣΥΝ. Θεωρώ τον εαυτό μου ανένταχτο από το '90, από τον Ενιαίο Συνασπισμό και μετά. Τα 2,5 χρόνια της κοινοβουλευτικής μου δραστηριότητας είχανε πολλά θετικά πράγματα,είχανε και αρκετά αρνητικά,είχανε και υπέροχες στιγμές και εμπνευσμένες στιγμές, θεώρησα όμως ότι είχε φτάσει το πράγμα σε ένα σχεδόν αδιέξοδο. Αυτό που εγώ πίστευα για το ΣΎΡΙΖΑ,για το Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής και Ανανεωτικής Αριστεράς ήταν να γίνει μία πλατιά λαϊκή συμμαχία και όχι μια τεχνητή συμμαχία συνένωσης μικρών ομάδων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και ενός βασικού κορμού,προερχόμενου από το ΚΚΕ ή από το ΚΚΕ εσωτερικού. Περίμενα πολλά περισσότερα πράγματα από τη συμμαχία του ΣΎΡΙΖΑ, τα οποία κάποια στιγμή άρχισαν να καταγράφονται και ως ποσοστά και με την εκλογή του Αλέξη Τσίπρα στην προεδρία άρχισα να έχω μία μεγάλη ελπίδα ότι θα επενδύσουμε σε αυτόν τον κόσμο που μας στήριζε. Δεν το καταφέραμε, δεν το κάναμε, συρρικνώθηκε το εγχείρημα και ψάχναμε να δούμε αν θα μπούμε στη Βουλή. Επειδή η ηγεσία του ΣΥΝ, στο κατά την γνώμη μου αδιέξοδο πείραμα του ΣΎΡΙΖΑ, επέμενε στη μία αριστερή στροφή μετά από μία άλλη αριστερή στροφή, έκανε δύο αριστερές στροφές. Όποιος κάνει δύο αριστερές στροφές, βρίσκεται εκεί που ήταν. Άμα κάνεις δύο στροφές γύρω από τον εαυτό σου, πάλι θα είσαι εκεί που ήσουνα, δεν προσφέρεις τίποτα ''στο κίνημα''. Η αριστερή στροφή δεν είναι στα λόγια, είναι στην πράξη, αντίθετα υπήρχαν ενδείξεις αυτού που λέμε πολιτικών και αντιλήψεων αριστερισμού. Αυτοί ήταν οι βασικοί λόγοι που με οδήγησαν να αισθανθώ ότι δεν μπορώ πια να εκπροσωπώ και να εκφράζω τον ΣΎΡΙΖΑ και με δεδομένο τις ανάλογες ανησυχίες και αμφισβητήσεις που είχαν τα στελέχη και οι 3 βουλευτές της Α.Π.(Ανανεωτικής Πτέρυγας), αποχωρίσαμε μαζί και οι 4.

Ε.Π.: Πολλοί λένε ότι από τη στιγμή που βγήκες βουλευτής με τα ψηφοδέλτια του ΣΎΡΙΖΑ, θα έπρεπε να παραιτηθείς από τη βουλευτική σου έδρα. Τι απαντάς;

Γρ.Ψ.: Έχει μια λογική αυτό αλλά για κόμματα που κατεβαίνουν σε ψηφοδέλτια με λίστες. Δηλαδή αν το κόμμα έχει κάνει μία λίστα στελεχών με τη σειρά που θα εκλέγονται, θα μπορούσα να το δεχτώ ως επιχείρημα αλλά, όταν ο κόσμος ψηφίζει άτομα με κάποιο ψηφοδέλτιο, δεν ψηφίζει μόνο το ψηφοδέλτιο, ψηφίζει και τους ανθρώπους. Γιατί ψήφισε εμένα ο κόσμος και όχι πχ τον Γιούνη Τζουρλέκα ή την Μπούμπη Πατούμπη της ΑΝΤΙΠΑΚΟΕ/δξ ; Κάτι ήθελε που ψήφιζε εμένα, κάτι περίμενε από εμένα, κάτι ήξερε ότι εκφράζω, κάτι είχε καταλάβει και γι' αυτό με ψήφισε. Εξ' άλλου ας υποθέσουμε ότι ο Τσίπρας σε μία σύσκεψη της Κ.Π.Ε.( δεν το έκανε στο συνέδριο που θα έπρεπε να το έχει κάνει), αποφασίζει ότι ο ΣΥΝ απεμπλέκεται από το ΣΎΡΙΖΑ, θα πρέπει να ''επιστρέψουν'' οι βουλευτές του ΣΥΝ τις 10 έδρες τους σε διάφορους άσχετους και άγνωστους και μυστηριους και ''παρμενους''που δεν έχουν εκλεγεί; Δεν είναι λογική αυτή. Δηλαδή αν εγώ τώρα υποχρεούμαι να παραδώσω την έδρα μου, τη στιγμή που ο ΣΥΝ θα απεμπλακεί από το ΣΎΡΙΖΑ (κάτι που θα γίνει πολύ σύντομα κατά τη γνώμη μου), υποχρεουνται οι 10 βουλευτές του ΣΥΝ να παραδώσουν τις έδρες τους! Τυχαιο; Δεν νομίζω! Χαχαχα...

Ε.Π.: Μετά την αποχώρηση σου ποιά είναι η σχέση σου με τον Αλέξη Τσίπρα και τους υπόλοιπους συναδέλφους σου από την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ;

Γρ.Ψ.: Έχουμε με όλους πάρα πολύ καλές σχέσεις, φιλικές και συντροφικές, είμαστε σαν αδέλφια και δεν ήμασταν τσακωμένα αδέλφια. Μαζί θα βρεθούμε πάλι! Θα βρισκόμαστε μαζί σε πολλά πράγματα! Με το ΣΥΝ έχουμε πάρα πολλά κοινά, με το ΣΥΡΙΖΑ, εγώ προσωπικά έχω ελάχιστα. Πρέπει να ξαναπώ ότι ο Αλέξης είναι προσωπικός μου φίλος πολλά χρόνια, τον αγαπάω και τον εκτιμάω. Λυπάμαι πολύ που βρέθηκε, με δική του ευθύνη βέβαια, να είναι πρόεδρος του ΣΥΝ τη στιγμή της αποχώρησης της Α.Π. Δεν θα έπρεπε να αφήσει το πράγμα να εξελιχθεί έτσι, το ζητουσαμε ολοι, είχε τρόπους να το αποτρέψει, είχε τρόπους να προχωρήσει το ΣΥΝ σε μία άλλη πλατιά συμμαχία προοδευτικών δυνάμεων. Όχι με 15 γκρούπες, που έχουν από 3 άτομα η κάθε μία, με μηδενική κοινωνική παρέμβαση η εμβέλεια.

Ε.Π.: Πως προβλέπεις την πορεία του κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς;

Γρ.Ψ.: Νομίζω ότι θα είναι μεγάλη έκπληξη, μετά από πάρα πολλά χρόνια θα καταφέρει να κάνε μία μεγάλη έκπληξη! Όχι μόνο με τα εκλογικά ποσοστά, που πιστεύω πως καλώς εχόντων των πραγμάτων σε 5-6 μήνες θα έχει περάσει σε διψήφια ποσοστά, αλλά με δεδομένο την αποσάθρωση αυτού του άθλιου δικομματικού συστήματος, τη διάλυση της Ν.Δ. και την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ που θα επακολουθήσει, θα απελευθερωθούν δυνάμεις του προοδευτικού χώρου, σοσιαλιστές, σοσιαλδημοκράτες, προοδευτικοί, δημοκρατικοί άνθρωποι. Δεν είναι ανάγκη να είναι αριστεροί με pedigree από τον κτηνίατρο ή από το pet shop της γειτονιάς τους, γιατί υπάρχουν και τέτοια! Είναι διάφοροι που ζητάνε πιστοποιητικά αριστεροφροσύνης, πρόκειται περί βλάβης! Εγώ έχω εμπιστοσύνη σε ανθρώπους που ξέρουν ότι η δημοκρατία πρέπει να προχωρήσει, ότι αυτό το κράτος πρέπει να λειτουργήσει με λογική, με έμπνευση, με όραμα. Πρέπει να σταματήσει αυτή η πελατειακή σχέση που έχει αναπτύξει ο μηχανισμός εξουσίας των δύο μεγάλων κομμάτων με τους πολίτες. Αυτό θα σταματήσει. Δεν μπορεί να πάει παρά μόνο στο γκρεμό και είμαστε ήδη στα πρόθυρα του γκρεμού, για να μην πω ότι πέφτουμε. Έχω μεγάλη εμπιστοσύνη σε αυτό το εγχείρημα, της Δημοκρατικής Αριστεράς και πιστεύω ότι θα είναι πραγματικά δημοκρατική, γιατί πρέπει να το πούμε, πως η αριστερά είχε ένα έλλειμμα δημοκρατίας. Πολλοί λένε: γιατί Δημοκρατική Αριστερά, δηλαδή εμείς οι άλλες αριστερές ομάδες δεν είμαστε δημοκρατικές; Φαινεται πως το παιρνουν βαρια, επειδη ''οποιος εχει τη μυγα, μυγιαζεται''! Ναι, νομίζω υπάρχει ένα έλλειμμα δημοκρατίας και στην αριστερά, δεν το συζητώ ότι υπάρχει και στα λεγόμενα αστικά κόμματα, στη Ν.Δ. ή στο ΠΑΣΟΚ ή στο ΛΑΟΣ βεβαίως, αλλά υπήρχε και υπάρχει και στην αριστερά. Τη δημοκρατία πρέπει να την αναπτύξουμε και μέσα στην οικογένεια μας και στους φίλους μας και στο σχολείο και στο κόμμα μας (αν έχουμε κόμμα) και στις κοινωνικές μας ομάδες και στις κοινωνικές μας δραστηριότητες

Ε.Π.: Πολλοί κάνουν λόγο για συνεργασία της Δημοκρατικής Αριστεράς είτε με το ΠΑΣΟΚ, είτε με τους Οικολόγους Πράσινους. Τι απαντάς;

Γρ.Ψ.: Τρίχες κατσαρές! Μπούρδες! Παπαρολογίες φοβερές! Πιστεύω ότι και μόνο να κάτσεις να δείς ποιοί άνθρωποι είμαστε σ' αυτή την ιστορία της Δημοκρατικής Αριστεράς, είμαστε αμετακίνητοι στο χώρο της Δημοκρατικής και Ανανεωτικής Αριστεράς εδώ και 40 χρόνια. Θα μπορούσα πχ να έχω πάει στο ΠΑΣΟΚ και να είμαι ήδη εκεί, εδώ και 30 χρόνια. Δεν θέλω να έχω καμία σχέση με το ΠΑΣΟΚ και με αυτού του είδους τη σοσιαλοδημοκρατία. Αν ήταν ένα "καλό" ΠΑΣΟΚ, ένα σοσιαλιστικό κόμμα ευπρεπές(που θα μπορούσε να είναι), θα μπορούσα να το συζητήσω κάποια στιγμή, γιατί όχι; Δεν είναι κάποια ασθένεια να είσαι στο χώρο του δημοκρατικού σοσιαλισμού ή της σοσιαλοδημοκρατίας ή να μετακινηθείς από κομμουνιστογενής σε και να γίνεις σοσιαλοδημοκράτης. Δεν είναι κακό να αναθεωρεί κάποιος τη θέση και τη στάση του απέναντι στα πράγματα. Πως τολμάνε κάποιοι να λένε τέτοιες βλακείες σε αυτή τη φάση; Να πάτε στο αγαπημένο σας ΠΑΣΟΚ! Αυτοί που τα λένε αυτά μια μέρα θα είναι στο ΠΑΣΟΚ ή σε κάτι αντίστοιχο. Όσοι μου έλεγαν άμα δεν σ'αρέσει η αριστερά να πας στο αγαπημένο σου ΠΑΣΟΚ, πήγαν όλοι! Ο Ανδρουλακης, ο Μικρούτσικος, η Δαμανάκη, ο Βουγιας, ο Τρανταλίδης, ο Μπίστης, ο Βαγγέλης ο Παπαχρήστος και δεκαδες αλλοι, κυριως από το ΚΚΕ η από το ΕΚΚΕ, από μαοϊκές και αριστερίστικες ομάδες, πάρα πολλοί άνθρωποι πήγαν στο ΠΑΣΟΚ. Οσοι το περίμεναν αυτό από εμένα, ή από τον Κουβέλη, ή από τον Κύρκο, ή από τον Παπαγιαννάκη και πολλους ακομα, διαψευστηκαν θριαμβευτικα, δεν πήγε κανένας από εμάς στο ΠΑΣΟΚ. Ο Μανώλης Γλέζος που μας λέει άμα δεν σας αρέσει ο ΣΥΡΙΖΑ να πάτε στο αγαπημένο σας ΠΑΣΟΚ, ήταν βουλευτής του ΠΑΣΟΚ για χρόνια! Δεν υπάρχει ενδεχόμενο συνεργασίας με ΑΥΤΟ το ΠΑΣΟΚ, υπάρχει ένα ενδεχόμενο συνεργασίας στο μέλλον με δυνάμεις που προέχονται από το χώρο του ΠΑΣΟΚ, με δυνάμεις που προέρχονται από το χώρο της οικολογίας, με ανένταχτους αριστερούς.Ειναι, η ΠΡΕΠΕΙ να ειναι, στη φυση, στο προγραμμα, στη στρατηγικη της Αριστερας οι συμμαχιες με αλλες προοδευτικες-δημοκρατικες δυναμεις. Θα γίνει ανακατανομή του πολιτικού σκηνικού, τίποτα σε ένα χρόνο δεν θα είναι όπως τώρα. Αλλά αυτό που λένε: άντε επιτέλους να πάτε στο ΠΑΣΟΚ είναι μία χοντρομαλακία. Και τώρα δεν είναι μόνο το ΠΑΣΟΚ, τώρα μας λένε να πάμε και στη Ντόρα! Επειδή είναι ανεξάρτητη και επειδή οι 9 ανεξάρτητοι βουλευτές έχουν το δικαίωμα να έχουν κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο και αποφάσισαν να είναι ο Φώτης Κουβέλης, μας λένε: ''Μπά! και στο γραφείο της Ντόρας, άντε και με τις ευχές του Μητσοτάκη.'' Αηδίες και ξεράσματα! Εγώ μπορεί να πάω στο ΛΑΟΣ ας πούμε, στη Χρυσή Αυγή αργότερα! Υπάρχουν αριστεροί άνθρωποι που λένε τέτοιες αρλούμπες;

Ε.Π.: Ποιές πιστεύεις ότι θα πρέπει να είναι οι δομές της νεολαίας της Δημοκρατικής Αριστεράς; Θα πρέπει να έχει ξεχωριστές δομές από το κόμμα ή να συμμετέχει ισότιμα στις κομματικές διαδικασίες;

Γρ.Ψ: Νομίζω πως θα πρέπει να υπάρχει μία μικτή κατάσταση, η απάντηση για εμένα θα είναι και τα δύο. Θα πρέπει να έχει ξεχωριστές δομές, να λειτουργεί ξεχωριστά ως νεολαία του κόμματος και με ένα τρόπο να συμμετέχει στη συνδιαμόρφωση των αποφάσεων και των προτάσεων. Να συμμετέχει να να συμβάλλει στο διάλογο, γιατί όλη η ιστορία ενός δημοκρατικού κόμματος της αριστεράς, είναι να γίνεται σύνθεση των απόψεων. Η πολιτική δεν είναι Τσελεμεντές, προσαρμόζεται στις καταστάσεις και στους καιρούς. Σε αυτή τη συνδιαμόρφωση της Δημοκρατικής Αριστεράς για τις επόμενες φάσεις, θα πρέπει να συμμετέχει και η νεολαία. Νομίζω ότι η νεολαία θα πρέπει να είναι ξεχωριστή οργανωτικά και οι νεολαίοι/ες να μην είναι απευθείας μέλη του κόμματος, όχι όμως να μην έχουν λόγο.

Ε.Π.: Διαβάζεις το blog της νεολαίας, Ανανεωτική Άποψη;

Γρ.Ψ.: Βέβαια το διαβάζω! Τα έχω διαβάσει όλα και πολλά από αυτά τα έχω ανεβάσει και στο site μου και σε διάφορες σελίδες. Στα facebook ας πούμε, εκεί που παίζουμε με διάφορους και λέγονται φοβερά πράγματα, από πολύ προχωρημένες εξυπνάδες, μέχρι φοβερές σαχλαμάρες. Κάποια από αυτά τα κείμενα ήταν πολύ προχωρημένα και μου άρεσαν πάρα πολύ. Νομίζω ότι πρέπει να γίνουν και άλλες τέτοιες παρεμβάσεις από ομάδες της νεολαίας. Είναι πολλές ωραίες μπλογκόσφαιρες που έχω δεί, η Αριστερή Στρουθοκάμηλος, η Κόκκινη Πιπεριά, η Ανανεωτική Άποψη, πρίν γίνει το κόμμα η Δημοκρατική Αριστερά και πολλά άλλα μεμονωμένων ατόμων, ενταγμένων και μη σε κομματικούς μηχανισμούς. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον, και πολυ πλακα επισης, αυτό που γινεται στο διαδίκτυο.

Ε.Π.: Σε ευχαριστούμε πολύ Γρηγόρη!

Τη συνέντευξη πήρε η:
Παξινού-Βαφειάδου Ειρήνη

Βοήθησαν οι:
Καστανά Ηρώ
Παναγιωτόπουλος Νικόλας
Παξινού-Βαφειάδου Ειρήνη
Τσεκούρα Άννα

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

Ομιλία Φώτη Κουβέλη σε συγκέντρωση του κόμματος ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡA

Σας χαιρετώ από βάθους καρδιάς για τη θερμή σας ανταπόκριση στο μήνυμα, στο κάλεσμα συσπείρωσης και συνδιαμόρφωσης της Δημοκρατικής Αριστεράς. Ξεκινήσαμε την Κυριακή, εδώ στην Αθήνα και σε όλη τη χώρα. Συναντάμε, επικοινωνούμε με χιλιάδες πολίτες που μας παροτρύνουν, μας στηρίζουν, συμπαρατάσσονται, επιδοκιμάζουν τις πολιτικές μας επιλογές. Η εντολή τους είναι να προχωρήσουμε, να ανοιχτούμε, να τολμήσουμε, να χαράξουμε διέξοδο για την κοινωνία και τη χώρα. Να φέρουμε την πολιτική στους πολίτες και τους πολίτες στην πολιτική. Κι εσείς σήμερα με τη δική σας παρουσία στέλνετε διπλό μήνυμα, μήνυμα αποφασιστικότητας και αισιοδοξίας. Έχει μεγάλη αξία το μήνυμα σας για την κοινωνία και την αριστερά, μέσα στις συνθήκες της γενικευμένης κρίσης αξιοπιστίας των πολιτικών κομμάτων, της οικονομικής ύφεσης, της συμπίεσης των μεσαίων και πλατιών λαϊκών στρωμάτων, του περιορισμού κοινωνικών δικαιωμάτων. Σύντροφοί μας της αντίστασης, πρωτεργάτες της ανανεωτικής πορείας, ξέρετε ότι η ζωή σας, η προσφορά σας, η ηρωική και τολμηρή γενιά σας μας εμπνέει και μας φωτίζει. Αγωνιστές, συναγωνιστές μας των ανεπανάληπτων δημοκρατικών αγώνων και του αντιδικτατορικού κινήματος, που μεταλαμπαδεύετε σήμερα τις αξίες της ενότητας, της ανιδιοτέλειας, των δημοκρατικών κατακτήσεων στους νεώτερους, με τη δυναμική συσπείρωσή σας στην ΔΑ δίνετε την καθοριστική ώθηση. Νέες και νέοι της ανανεωτικής και δημοκρατικής αριστεράς που αγκαλιάζετε, δίνετε παλμό στο νέο ξεκίνημα, είστε στο σπίτι σας. Σε σας θα παραδώσουμε τη συνέχεια της πρωτοβουλίας μας, αυτή είναι η πρώτη ευθύνη μας. Δεν σας λέμε ωραία λόγια. Αντίθετα με τα κόμματα του πελατειακού κράτους, που καθοδήγησαν την κοινωνία να κρύβει τα προβλήματα και να φορτώνει το λογαριασμό στις νέες γενιές, εμείς πρώτο μέλημά μας έχουμε τί θα παραδώσουμε στις νέες και τους νέους, πώς θα δημιουργήσουμε χώρο που να στηρίζει τη δημιουργική, παραγωγική δράση σας σε ένα κόσμο που όλο και περισσότερο αλληλοεπηρεάζεται, γίνεται πιό κοντινός και συνάμα πιο άνισος. Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, συνδημιουργοί του κόμματος της σύγχρονης, δημοκρατικής, ανανεωτικής αριστεράς, φίλες και φίλοι, όλοι εμείς, σε όλη τη χώρα, εργαζόμενες και εργαζόμενοι, άνθρωποι των γραμμάτων, των τεχνών, της δημιουργίας, επιστήμονες, νέες και νέοι, χιλιάδες πολίτες, ξεκινάμε, με όρεξη και πίστη στη συλλογικότητα, τη δημιουργική μας δράση με το κόμμα μας, τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Θεμέλιο των προτάσεων και της συγκρότησής μας είναι ο πυρήνας των ανανεωτικών ιδεών, των ιδεών της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ: δημοκρατικός σοσιαλισμός αριστερός ευρωπαϊσμός μεταρρυθμιστική στρατηγική οικολογική παρέμβαση και εγρήγορση Δημοκρατία και ελευθερία, θεσμοί και δικαιώματα, είναι μια αδιαίρετη ενότητα. Είναι τα θεμέλια της κοινωνίας, της πολιτικής ζωής για την οποία παλεύουμε. Μόνον σε αυτό το πλαίσιο οι αγώνες μας για κοινωνική ισότητα αποκτούν περιεχόμενο και απελευθερώνουν τον σύγχρονο άνθρωπο. Δεν υπάρχει άλλο πεδίο έξω από τη δημοκρατία για να δώσουμε τη μάχη κατά των κερδοσκοπικών συμφερόντων και υπέρ της εργασίας. Όχι στην υπονόμευση των θεσμών, ναι στην διεύρυνση της δημοκρατίας, των δικαιωμάτων, χωρίς διακρίσεις και προκαταλήψεις. Όχι στη διαφθορά και την ιδιοποίηση των δημόσιων αγαθών, ναι στο δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο. Όχι στη γοητεία της βίας των λίγων και των εξουσιών, όχι στη στρατηγική του αίματος και της έντασης, που τρομοκρατεί. Σταθερό χωρίς ταλαντεύσεις είναι το “ναι” μας στην Ευρώπη. Η θέση της χώρας στην Ευρώπη είναι στρατηγική επιλογή για τους εργαζόμενους, τη δημοκρατία και τον πολιτισμό. Δεν αλλάζει μαζί με τους συσχετισμούς που κάθε φορά διαμορφώνονται. Δεν είναι καιροσκοπική πολιτική που εξαρτάται από το ύψος των εισροών και των επιδοτήσεων. Δεν είναι υποταγή στις νεοφιλελεύθερες και αυταρχικές επιλογές. Είναι αγώνας αλλαγής, δικαιοσύνης, και ενοποίησης. Είναι αγώνας για μια Ευρώπη της διεθνούς αλληλεγγύης, της ειρήνης, της ανακατανομής του παγκόσμιου πλούτου. Ο δρόμος των αλλαγών στην Ελλάδα και στην Ευρώπη είναι ο δρόμος των μεταρρυθμίσεων, ο δρόμος της συσπείρωσης ευρύτατων δυνάμεων. Είναι ο δρόμος που συνδυάζει την ευθύνη και την επιμονή για μια διαφορετική κοινωνία. Αυτός είναι ο ρόλος της σύγχρονης, δημοκρατικής αριστεράς. Να ενώνει το λαό, να μην τον διαιρεί, να προτείνει συγκεκριμένους και εφικτούς στόχους για να ανοίγει προοπτικές. Θεμελιώδης πεποίθησή μας είναι ότι Αριστερά και Οικολογία μπορούν να πάνε μαζί, να συνθέσουν ένα καινούριο όραμα για τον κόσμο και τις σύγχρονες κοινωνίες. Πρέπει κι εμείς να αλλάξουμε στον τρόπο που δρούμε, στα οράματα, στις αξίες, στις προτάσεις μας. Η πράσινη-οικολογική στροφή της οικονομίας είναι ώριμη δυνατότητα και απαίτηση για ισχυρές μεταρρυθμιστικές αλλαγές για το κλίμα του πλανήτη, για ένα νέο ενεργειακό πρότυπο. Αυτές οι βασικές μας επιλογές, διαμορφωμένες από την εμπειρία των αγώνων και τους προβληματισμούς της ανανεωτικής, δημοκρατικής αριστεράς στον τόπο μας και στην Ευρώπη, μας διακρίνουν και μας καθοδηγούν. Είναι πολιτικές επιλογές για το αύριο αλλά και για το σήμερα. Και αυτό έχει μεγάλη σημασία. Αυτές οι θέσεις είναι συγχρόνως και η βάση μιάς δημοκρατικής, προοδευτικής διεξόδου από την πολύπλευρη κρίση στην οποία βουλιάζει η Ελλάδα. Εμείς, νέο κόμμα της Αριστεράς, που έρχεται όμως από μακριά και πάει μακριά, δεσμευόμαστε μαζί με τη διαμόρφωση μιας ρεαλιστικής πρότασης εξόδου από την κρίση, να καλλιεργήσουμε και να αναδείξουμε όλα εκείνα τα ιδεολογικά και πολιτικά στοιχεία και χαρακτηριστικά, που θα δώσουν την «πολιτική στους πολίτες». Καλούμε όλους και όλες τους προοδευτικούς και αριστερούς πολίτες να κινηθούν στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, για να γείρουν την πλάστιγγα και τις μεσοπρόθεσμες εξελίξεις υπέρ των εργαζομένων, γυναικών και ανδρών, των ανθρώπων της δημιουργίας, των νέων, επιβάλλοντας νέες ρυθμίσεις και θεσμούς στη θέση των προνομίων και διευκολύνσεων του πελατειακού κράτους. Να πρωτοστατήσουν στους αγώνες για διαφορετικές πολιτικές, για να αλλάξουν ριζικά τα κυβερνητικά μέτρα με στόχους τη δίκαιη κατανομή βαρών, την αντιμετώπιση των δομικών προβλημάτων της ελληνικής διοίκησης, την υλοποίηση νέου αναπτυξιακού προτύπου της παραγωγικής βάσης, την οικολογική ανασυγκρότηση της οικονομίας. Η ελληνική κοινωνία έχει, σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, ανάγκη από μια σύγχρονη, ανανεωτική δημοκρατική Αριστερά, πρωταγωνίστρια στην κατεύθυνση μεγάλων κοινωνικών προοδευτικών συσπειρώσεων. Η οικονομική κρίση, με την ολέθρια παρουσία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στη χώρα, με δυσβάσταχτα και άδικα βάρη στις πλάτες των πλατιών λαϊκών στρωμάτων, με αποσαρθρωμένα τα εργασιακά δικαιώματα, επιβάλλει καινούργια καθήκοντα για τη σύγχρονη Αριστερά. Και αυτά τα καθήκοντα θέλουμε να τα αναλάβουμε. Η εξέλιξη της κρίσης δεν είναι γνωστή. Θα δυναμώσουν οι δυνάμεις της εργασίας και της παραγωγής ή θα συμπιεστούν περισσότερο για την αναστήλωση του νεοφιλελευθερισμού; Τίποτε δεν έχει κριθεί. Η έκβαση εξαρτάται και από τις ενέργειες, τους αγώνες, τις πρωτοβουλίες της σύγχρονης δημοκρατικής Αριστεράς. Θέλουμε μια Αριστερά ρηξικέλευθη και τολμηρή, που δεν βολεύεται στα εύκολα και γι` αυτό δεν κάνει καμιά παραχώρηση, ούτε στον αριστερότροπο λαϊκισμό, ούτε στον μυωπικό αριστερισμό, δεν θεωρεί άκριτα ως δίκαιο αίτημα την υπεράσπιση κάθε κεκτημένου και δεν χαϊδεύει συντεχνίες στο όνομα μικροκομματικών σκοπιμοτήτων. Θέλουμε να λειτουργήσουμε ως καταλύτης για την παρουσία της Αριστεράς στην κοινωνική πραγματικότητα, μέσα από ρήξεις και συνθέσεις για την προώθηση και ικανοποίηση των αιτημάτων που αφορούν στην εποχή μας και στο μέλλον, μακριά από παρελθοντικές αγκυλώσεις και στερεότυπα προηγούμενων εποχών που δεν αντιστοιχούν στο σήμερα. Απευθυνόμαστε στην κοινωνία. Θέλουμε να εκφράσουμε μια Αριστερά της ευθύνης, να συσπειρώσουμε δυνάμεις της εργασίας, ζωντανές δυνάμεις που διεκδικούν να βελτιώσουν τη θέση τους σε μια κοινωνία που τεμαχίζεται και αλλάζει. Ανακαθορίζονται οι κοινωνικοί συσχετισμοί. Αυτός ο ανακαθορισμός αναζητεί την πολιτική του έκφραση. Επιλέξαμε υπεύθυνα να υπηρετήσουμε την ανανεωτική δημοκρατική Αριστερά, που θέλει και ξέρει να αγωνίζεται με συγκεκριμένες θέσεις για να δίνει λύσεις στα προβλήματα της χώρας, λύσεις προοπτικής, χωρίς να κλείνεται στις «ασφαλείς» απαντήσεις των περασμένων δεκαετιών. Μας αφορά η δυναμική θεώρηση των πραγμάτων και η διεκδίκηση νέων κατανομών της πολιτικής και κοινωνικής ισχύος προς όφελος των εργαζομένων. Η ίδια η ελληνική κοινωνία έχει, ιδιαίτερα σ’ αυτή την κρίσιμη περίοδο, ανάγκη από μια σύγχρονη δημοκρατική Αριστερά, με δυναμική την παρουσία της στη διαμόρφωση κοινωνικών προοδευτικών συσπειρώσεων. Αυτό το κενό σήμερα μόνον η ΔΑ μπορεί να το καλύψει. Αγαπητοί φίλοι και φίλες, συντρόφισσες και σύντροφοι, Η κρίση του χρέους και του δανεισμού δεν είναι ένα λογιστικό μέγεθος. Είναι η τραγική για τη χώρα αποτυχία του πελατειακού κράτους, είναι η δραματική πολιτική και οικονομική αποτυχία των κομμάτων που έστησαν και τροφοδότησαν το πελατειακό κράτος για να αναπαράγουν την εξουσία τους. Φούσκωσαν στα κρυφά το έλλειμμα. Ανέβασαν σε δυσθεώρητα ύψη το χρέος του λαού μας για να χρηματοδοτούνται οι πελατειακές πολιτικές, οι μεγάλες εξυπηρετήσεις, η φοροδιαφυγή, οι φοροαπαλλαγές και η διαφθορά. Διαφθορά, αδιαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος, εξυπηρετήσεις, υπέρογκος δανεισμός, οικονομικά μέτρα για να ικανοποιηθούν οι δανειστές, είναι ένα ενιαίο σύνολο, μια ενιαία καταστροφική πολιτική. Γι αυτό και δεν αντιμετωπίζονται χωριστά. Τώρα οι υπεύθυνοι, αυτοί που οδήγησαν τη χώρα να υποστεί εκβιασμούς και εξευτελισμούς, στα μέτρα του μνημονίου ΕΕ-ΔΝΤ, στην ύφεση, την απογοήτευση, προσπαθούν να μεταμφιεστούν. Η ΝΔ προσπαθεί να μας κάνει να ξεχάσουμε τί έκανε τα τελευταία χρόνια και παριστάνει το σωτήρα μας ... από το μνημόνιο! Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κολλημένη στον τοίχο υπογράφει επ’ ονόματι του λαού μέτρα και δεσμεύσεις που κανείς, μα κανείς, δεν τα θεωρεί δίκαια ή εύλογα. Και θέλει να της πούμε και μπράβο! Η οικονομική – δημοσιονομική κρίση και η τελική διαδικασία απαξίωσης και κατάρρευσης του πελατειακού κράτους δεν έχει τη δική μας σφραγίδα. Έχει τη σφραγίδα του νεοφιλελευθερισμού, του ΔΝΤ και, εντέλει, του απαράδεκτου «μνημονίου». Eντάσσεται σε μια ισχυρή πολιτική που απλώνεται σε όλη την Ευρώπη, με στόχο τη μείωση της πραγματικής αμοιβής της εργασίας και κυρίως την αποδιάρθρωση του συστήματος ελεύθερης συλλογικής διαπραγμάτευσης των εργαζομένων με την εργοδοσία. Αριστερή αντιμετώπιση της κρίσης σημαίνει ότι η αναγκαία μείωση του ελλείμματος και η συγκράτηση του χρέους δεν φορτώνεται κυρίως ή αποκλειστικά στις πλάτες των συνήθων υποζυγίων, αλλά συνδυάζεται με βαθιά αλλαγή του κράτους. Οι ρυθμίσεις της κυβέρνησης για τις εργασιακές σχέσεις είναι απαράδεκτες. Πέρα από την πρόδηλη αντισυνταγματικότητά τους, καταστρέφουν τον προστατευτικό ιστό της εργασίας, που κατακτήθηκε με αγώνες, καθηλώνουν τους εργαζόμενους, τους υποτάσσουν στις διαθέσεις και τα συμφέροντα της εργοδοσίας και διασπούν τη συνοχή της κοινωνίας. Σε καμμία περίπτωση δεν αποτελούν ρυθμίσεις που μπορούν, έστω και προσχηματικά, να δικαιολογηθούν ότι εντάσσονται στην αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους και της οικονομικής κρίσης. Αντίθετα, συντελούν αρνητικά. Η απομειωμένη και καθηλωμένη αμοιβή εργασίας δεν μπορεί να συμμετέχει στη λειτουργία της οικονομίας της χώρας, που παραμένει σε ακινησία. Έχουμε μιλήσει πολλές φορές και την κρίσιμη αυτή περίοδο θα μιλήσουμε ξεκάθαρα, για τη διασφάλιση της κοινωνικής ασφάλειας όσων διαβιούν στη χώρα μέσα από ένα ασφαλιστικό σύστημα που θα εξασφαλίζει τη σταθερή και με ενιαίους όρους χρηματοδότησή του από τους εργαζόμενους, το κράτος και τους εργοδότες, χωρίς την οποιαδήποτε ανάγκη άνισης καταφυγής σε κοινωνικούς πόρους. Την αντιμετώπιση της εισφοροδιαφυγής και εισφοροαπαλλαγής και της ανασφάλιστης εργασίας καθώς και την πρόσβαση και χρήση των υπηρεσιών υγείας, που θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από πλήρη ισότητα για όλους τους πολίτες, μέσα από ένα Ενιαίο Φορέα Υγείας. Το ασφαλιστικό σύστημα που προωθεί η κυβέρνηση αποδομεί και ανατρέπει τα δικαιώματα των πολιτών και στερεί το δικαίωμα στη σύνταξη τις επόμενες γενιές. Δεν υπερασπιζόμαστε ρυθμίσεις του παρελθόντος, που ανορθολογικά και με πελατειακή στόχευση θεσπίσθηκαν. Υπερασπιζόμαστε ρυθμίσεις που υπηρετούν ένα δίκαιο και βιώσιμο κοινωνικό – ασφαλιστικό σύστημα που αναγνωρίζει και σέβεται τα ασφαλιστικά δικαιώματα των πολιτών. Δεν ξεχνούμε τη μεγάλη ευθύνη της πολιτικής και της διαχείρισης της ΝΔ, ούτε αποδεχόμαστε τις πολιτικές της κυβέρνησης. Δεν επιδιώκουμε την αναστήλωση του πελατειακού κράτους. Με ευθύνη, μαζί με τους εργαζόμενους, τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, τους συνταξιούχους, τους νέους και τις νέες θα χαράξουμε νέα πορεία, δημοκρατική διέξοδο από την κρίση. Ακριβώς όπως ελπίζει, προσδοκά και διεκδικεί η πλειοψηφία των πολιτών. Αυτό το κενό σήμερα μόνον η ΔΑ μπορεί να το καλύψει. Αγαπητοί φίλοι και φίλες, συντρόφισσες και σύντροφοι, Η κατάρρευση του πελατειακού κράτους μπορεί να γίνει ευκαιρία για την οικοδόμηση νέων σχέσεων εξουσίας, νέων θεσμών, νέας κατανομής της εξουσίας στη χώρα μας, σε αντιπαράθεση με τις πολιτικές που ακολουθούνται. Σε αντίθεση με τις απόψεις που περιορίζουν τη λύση του προβλήματος μόνο στην αποκατάσταση των μισθών και των συντάξεων, είμαστε πεπεισμένοι ότι απαιτείται μια μεγάλη προσπάθεια αποκατάστασης της αξιοπιστίας και της αποτελεσματικότητας της δημοκρατίας μας. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια ριζικά διαφορετική κατάσταση από ό,τι ζήσαμε μετά την μεταπολίτευση. Σε λίγους μήνες μπήκαν σε κρίση με καταιγιστικό τρόπο οικονομικές πολιτικές, τρόποι διαχείρισης του δημοσίου χρήματος, οι πελατειακές πολιτικές, ο υπερδανεισμός, παρασύροντας τη χώρα σε τούνελ με άγνωστη έξοδο. Υπάρχει ανάγκη και δυνατότητα διεξόδου. Τη διέξοδο - το έχουμε πεί πολλές φορές και θα το επαναλάβουμε - δεν την ανοίγουν οι πολλές φραστικές καταγγελίες που είναι χρήσιμες όταν έχουν να μας αποκαλύψουν κάτι που κρύβεται. Τώρα τα μέτρα μιλούν μόνα τους. Και κυρίως με τα μεγάλα λόγια δεν αποτρέπονται οι εξωτερικοί εκβιασμοί. Ο αριστερισμός δεν δίνει λύση και αν κυριαρχήσει επιταχύνει τα αδιέξοδα. Αυτό που τώρα χρειαζόμαστε είναι η συσπείρωση, η ρεαλιστική και υπεύθυνη διέξοδος . Η δική μας θέση είναι δεμένη με την παράδοση της ελληνικής αριστεράς, της πατριωτικής στάσης ευθύνης όταν η χώρα και η κοινωνία βρίσκεται σε μεγάλους κινδύνους. Είναι δικός μας ο τόπος, είναι η πλειοψηφία της κοινωνίας που πλήττεται από τις κυρίαρχες πολιτικές. Νέες αποτυχίες και αδιέξοδα θα τα πληρώσουν πάλι και πιο βαριά οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι , οι νέοι. Δεν επενδύουμε στη κατάρρευση. Διδασκόμαστε, προτείνουμε και διεκδικούμε. Το συμφέρον της χώρας, της κοινωνίας είναι πάνω από το κομματικό μας συμφέρον. Πάντα η συλλογική πορεία της χώρας και της κοινωνίας ήταν πρωτίστως δική μας υποχρέωση, των δημοκρατών, των προοδευτικών, των αριστερών. Είναι ακατάλυτος ο δεσμός της αριστεράς με το λαό, κανένα λάθος ή αριστερισμός δεν μπορεί να τον καταστρέψει, παρά τη ζημιά που έχει προκληθεί. Είναι χρέος μας να αποκαταστήσουμε πλήρως αυτό το δεσμό. Επιμένουμε στην πολιτική ευθύνης, είμαστε υπεύθυνη αριστερά. . Το πανύψηλο διψήφιο έλλειμμα και το υπέρογκο τριψήφιο χρέος δεν είναι ψέματα. Η απειλή αδυναμίας δανεισμού είναι παρούσα – αυτός είναι ο ωμός εκβιασμός- και έχει μετατεθεί χρονικά με τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό κόστος. Ούτε ο τιμάριθμος του 6% είναι ψεύτικος. Πρέπει να αντιμετωπιστούν. Αλλά τίποτα δεν θα πετύχουμε όσο συνεχίζεται η ανοχή απέναντι στην υπέρογκη παραοικονομία που κλέβει τους άλλους πολίτες, υπονομεύει την κοινωνική αλληλεγγύη, συμπιέζει τις πραγματικές αμοιβές της εργασίας, τις συντάξεις και τα επιδόματα ανεργίας, πριν και πάνω από τα μέτρα. Όλοι ξέρουμε ότι υπήρξαν πολιτικές και κοινωνικές συμπεριφορές που ανέχθηκαν και στήριξαν τη διαφθορά, την ιδιοποίηση του δημοσίου, τη σπατάλη. Για να ανακάμψει η οικονομία και η κοινωνία δεν αρκεί η αλλαγή στην κεντρική πολιτική. Πρέπει να αλλάξουν πολλά στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος σε όλη την κλίμακα, και στις νοοτροπίες των πολιτών, των δημόσιων λειτουργιών, των ανθρώπων που υπηρετούν στην αυτοδιοίκηση. Να χτυπήσουμε παντού τις νοοτροπίες σπατάλης, διαφθοράς. Να υπερασπισθούμε τα δημόσια αγαθά, το δημόσιο χρήμα. Οι κοινωνικοί, συνδικαλιστικοί αγώνες ας γίνουν πιο τολμηροί. Ας θέσουν το δάκτυλο στην πληγή. Έχουν συλλογικά οι εργαζόμενοι τη δύναμη να βάλουν μεγάλα εμπόδια στη σπατάλη και τη διαφθορά. Οι αγώνες μας εδώ πάνε μαζί με την επιδίωξη αλλαγών στην Ευρωπαϊκή Ένωση προς την επείγουσα κατεύθυνση της ομοσπονδιακής δημοκρατικής ενοποίησης με πρώτους στόχους τον έλεγχο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του τραπεζικού συστήματος και των χρηματαγορών από πολιτικούς θεσμούς, την απεμπλοκή από τους ασφυκτικούς δημοσιονομικούς κανόνες και την αποδοχή της βαρύτητας των κριτηρίων απασχόλησης και κοινωνικής προστασίας, τη στήριξη του ευρώ με ισχυρό κοινοτικό προϋπολογισμό, τη στήριξη χωρών όταν δέχονται τις κερδοσκοπικές επιθέσεις, δηλαδή κοινή οικονομική πολιτική. Θέλουμε να αφήσουμε πίσω μας την Ελλάδα της χρεοκοπίας, για να συμβάλουμε στην αναγέννηση της χώρας και της Ευρώπης. Φίλες και φίλοι, συναγωνίστριες και συναγωνιστές, Τη διέξοδο θέλουμε να τη διαμορφώσουμε μαζί με ευρύτερες κοινωνικές δυνάμεις, δυνάμεις της εργασίας, της δημιουργίας, της επιστήμης. Με τους πολίτες που αγωνιούν, που αγωνίζονται, που υπερασπίζονται το συλλογικό συμφέρον. Η αριστερή απάντηση στην κρίση απαιτεί γνώση και θέληση, πλατύ διάλογο στην κοινωνία. Ας ξεκινήσουμε την οργανωμένη συζήτηση στην κοινωνία μας, ειλικρινή, γι’ αυτό και βαθύτατα πολιτική, μακρυά από επικοινωνιακά τεχνάσματα. Τώρα οι πολίτες απαιτούν, θέλουν μια δημοκρατική προοδευτική διέξοδο. Προτείνω μια μεγάλη πρωτοβουλία του κόμματος μας, της ΔΑ. Στα κέντρα και στις γειτονιές της Ελλάδας, παντού, συσπειρώνοντας εκείνους που προσδοκούν ένα κράτος χωρίς πελατειακές εξυπηρετήσεις, πολέμιο και όχι παραγωγό της διαφθοράς και της παραοικονομίας. Εκείνους που αξιώνουν πολιτική που κατανέμει δίκαια τα βάρη της κρίσης. Όλους εκείνους που διεκδικούν οικονομία που να στηρίζει τους ανθρώπους, ειδικά τους νέους. Ανάπτυξη εθνική και τοπική που να μην καταστρέφει το περιβάλλον. Κοινωνικές πολιτικές πραγματικής αναδιανομής υπέρ των πιο αδύνατων και προστασίας τους, σύγχρονη παιδεία και περίθαλψη. Καθολικό, δίκαιο φορολογικό και ασφαλιστικό σύστημα. Να διαμορφώσουμε μαζί την εναλλακτική πολιτική πρόταση διεξόδου. Μια πρωτοβουλία ανοιχτή στο διάλογο, σε επικοινωνία με τις κοινωνικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις. Με τους μαζικούς αγώνες μας να αλλάξουμε ριζικά την εφαρμοζόμενη πολιτική, να αλλάξουμε τους συσχετισμούς. Οι πολίτες να μπούν δυναμικά στην πολιτική – τοπική, εθνική, ευρωπαϊκή. Μόνον έτσι μπορούμε να δώσουμε αποτελεσματικά τη μάχη αποκατάστασης και προστασίας του δημόσιου συμφέροντος, αξίας και καθοδηγητικής γραμμής για το κράτος και τη συλλογική κοινωνική μας δράση. Το πελατειακό κράτος διέβρωσε την κοινή δημοκρατική προοδευτική συνείδηση. Κυριάρχησε ο ατομικισμός, το βόλεμα, η εξυπηρέτηση. Η κατάτμηση της μεγάλης λαικής πλειοψηφίας σε επιμέρους ομάδες, που αναζητούν τη βραχυχρόνια εξυπηρέτηση. Και οι αποφάσεις για τη συλλογική πορεία αφέθηκαν σε κείνους που έβρισκαν τα χρήματα στα δάνεια. Ατομικές λύσεις, ας το πούμε ξεκάθαρα, δεν υπάρχουν. Υπάρχουν συλλογικές δημοκρατικές ρυθμίσεις, μέσα στις οποίες θα μπορεί ο καθένας και η κάθε μια να αναζητεί και την επίλυση του ατομικού του προβλήματος. Η πραγματική απάντηση στην κρίση δε μπορεί να έρθει από τα δεξιά. Η ΝΔ, φορέας συντηρητικών αντιλήψεων, παριστάνει ότι έχει τη λύση. Μα γιατί δεν την εφάρμοσε; Και τί λύση μας προτείνει ; Μεγαλύτερη αποδιάρθρωση του δημοσίου συμφέροντος, περισσότερη ιδιωτικοποίηση και ιδιοποίηση των δημόσιων αγαθών. Είναι λάθος η θέση των κομμάτων που αρνούνται να ασχοληθούν με την ευθύνη και το ρόλο του πελατειακού κράτους στην κρίση. Επισημαίνουμε, χωρίς διάθεση πολεμικής, ότι αποσιωπούν ή υποβαθμίζουν τον άδικο χαρακτήρα του. Κατανοούμε ότι το κάνουν στο πλαίσιο μιας πολιτικής που ακολουθήθηκε στο παρελθόν, πιστεύοντας ότι έτσι δυναμώνουν το μέτωπο κατά της κυβερνητικής πολιτικής. Μπορεί όμως να είναι λύση η διατήρηση του πελατειακού συτήματος, κάποια παραλλαγή των άδικων, άνισων διευθετήσεων, του άδικου φορολογικού και ασφαλιστικού συστήματος ; Εμείς απαντούμε κατηγορηματικά Όχι, ειδικά μάλιστα από τη σκοπιά των συμφερόντων των δυνάμεων της εργασίας. Θετικό αποτέλεσμα έχει ο αγώνας όταν οργανώνεται γύρω από εναλλακτικές λύσεις, προοδευτικές, δημοκρατικές και δεν δρά απλώς ως εκτόνωση. Αλλιώς οι άνθρωποι δεν πείθονται, κινητοποιούνται πρώτα και μετά αδρανούν. Φίλες και φίλοι Σας καλούμε να συσπειρωθείτε, να δουλέψετε μαζί μας. Αυτοοργανωθείτε παντού, συγκροτείστε τις επιτροπές της ΔΑ, συντονιστείτε με την πανελλαδική πολιτική επιτροπή ενόψει του 1ου Συνεδρίου μας. Δεσμευτήκαμε ότι η ΔΑ δεν θα είναι κόμμα αναπαραγωγής μικροεξουσιών. Συγκροτούμε το κόμμα μας με ανοικτές λειτουργίες, αποκεντρωμένο, δημοκρατικό. Με ελευθερία στη συζήτηση και αναζήτηση της πραγματικής σύνθεσης απόψεων. Με τους πολίτες- μέλη να παίρνουν τις μεγάλες αποφάσεις, να ελέγχουν την ηγεσία. Ένα κόμμα ευρύχωρο και συνάμα δυναμικό, πηγή πρωτοβουλιών και λύσεων. Κόμμα της εργασίας και της δημιουργίας, ενεργών πολιτών, εργαζομένων γυναικών και ανδρών, ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών, της επιστήμης, της εκπαίδευσης, της έρευνας. Έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας. Η ΔΑ δεν αναλώνεται σε ενδοαριστερές διαμάχες. Κοιτάμε και προχωράμε μπροστά. Το κόμμα μας δε μασάει τα λόγια του. Συγκρούεται όταν και όπως πρέπει, με στόχο πάντα τη συγκέντρωση δυνάμεων, την αλλαγή των πολιτικών και κοινωνικών συσχετισμών. Απευθύνουμε κάλεσμα κοινής πορείας στους προοδευτικούς συμπολίτες μας, δημοκράτες, σοσιαλιστές που πίστεψαν ίσως σε λόγια μεγάλα για να απογοητευθούν μετά. Που βλέπουν τα αδιέξοδα της κυβερνητικής πολιτικής. Που προσδοκούν μια σύγχρονη σοσιαλιστική, δημοκρατική πορεία για τη χώρα. Θέλουμε να μιλήσουμε, να ταιριάξουμε την πορεία μας με τις αγωνίες και τις ελπίδες των χιλιάδων ανένταχτων αριστερών που αναζητούν νέα πορεία για την αριστερά, για την αποκατάσταση των αξιών της. Θέλουμε να μιλήσουμε με τους δημοκρατικούς πολίτες και μαζί να διεκδικήσουμε δρόμους προκοπής και δημιουργίας για την κοινωνία και τη χώρα. Να δεθούμε με νέες και νέους που αναζητούν το δικό τους δρόμο, μέσα από τις δικές τους εμπειρίες στο σύγχρονο δυναμικό κόσμο των απαιτήσεων, αλλά και της ανασφάλειας. Συντρόφισσες και σύντροφοι, αγωνίστριες και αγωνιστές της ανανεωτικής αριστεράς, που δε βολεύεστε με την Αριστερά στο περιθώριο. Η θερμή υποδοχή της δημιουργίας της ΔΑ σε όλη τη χώρα ανεβάζει τον πήχυ. Μεγαλώνει τις ευθύνες μας. Πριν ένα χρόνο σε τούτο το χώρο πολλοί από μας σε μια μεγάλη συγκέντρωση μετά τις ευρωεκλογές αναλάβαμε μια κοινή δέσμευση. Κι εγώ την ανέλαβα δημόσια μπροστά σας. “Να ξαναφέρουμε στο προσκήνιο την Αριστερά που ονειρευτήκαμε». Ανανεώνουμε, χιλιάδες τώρα, τη δέσμευσή μας. Δεν επαναπαυόμαστε. Ας δουλέψουμε με δημιουργικότητα, συντροφικότητα, αποτελεσματικά, ενωτικά με κατανόηση και σεβασμό στη διαφορετική άποψη για να αναδείξουμε την αριστερά που χρειάζεται η κοινωνία και την περιμένει. Φίλες και φίλοι, Διαδώστε παντού το μήνυμα αποφασιστικότητας, συσπείρωσης, ανανέωσης, αγώνα και ευθύνης της ΔΑ. Εκ μέρους όλων όσοι δημιουργήσαμε τη ΔΑ, Σας ευχαριστώ.